Sprawozdanie z Kongresu EORNA 2017.


W dniach 4 -7 maja 2017 roku odbył się 8 Kongres organizowany przez EORNA. Obrady miały miejsce w hotelu Rodos Palace.

Program tego kongresu był bardzo bogaty, obejmował zagadnienia związane z edukacją w pielęgniarstwie operacyjnym, zapewnieniem bezpieczeństwa na bloku operacyjnym, zarówno pacjentom jak i personelowi, a także zagadnienia związane z organizacją pracy, oraz udziałem pielęgniarek operacyjnych w szpitalach wojskowych pracujących w zapalnych punktach świata.
Nie sposób przedstawić wszystkich zagadnień, ponieważ program był wyjątkowo bogaty, a sesje odbywały się niezależnie w kilku salach.
  • Edukacja: pani SerifeKursun swojej prezentacji podzieliła się wrażeniami ze współpracy z zespołami operacyjnymi w Afryce. Uczestnicy sesji z zainteresowaniem śledzili wykład bogato wzbogacony filmikami przedstawiającymi codzienną praktykę na bloku operacyjnym w Kongo. Wyposażenie saloperacyjnych w tym kraju to wciąż puszki Schimmelbuscha, to korcangizanurzone w spirytusie, obłożenia z bawełny. Dla słuchaczy była to lekcja historii – tak pracowaliśmy w Europie jeszcze w latach 80-tych XX wieku.
  • Zapewnienie bezpieczeństwa pacjentowi. To bardzo szeroki zakres tematyczny obecny podczas kongresu. W prezentacjach przewijały się tematy związane z poprawnym liczeniem narzędzi czy materiału opatrunkowego, zapewnieniem pacjentowi komfortu cieplnego, zapewnieniem poczucia bezpieczeństwa . W tym ostatnim aspekcie na szczególną uwagę zasługuje prezentacja Haidera Mohtasib–Muchamoud mohammad z Izraela, która opisywała sposób komunikacji matek po rozwiązaniu droga cięcia cesarskiego. W jednostce, w której pracuje, dzieci po operacji są przewożone do innego budynku. Przeprowadzono badania wśród matek i zbadano ich problemy. W toku badań okazało się, że główną troską kobiet była obawa, że nie rozpoznają swoich dzieci, w następnej kolejności plasował się brak kontaktu z partnerem oraz niemożliwość przytulenia swojego dziecka. Efektem tych badań było zorganizowanie multimedialnego kontaktu między matką, a jej dzieckiem. Kamera umieszczona w pokoju dziecka oraz mikrofon umożliwiały kobiecie nie tylko zobaczenie swojego dziecka, usłyszenie go, ale i zadanie pytań pielęgniarce opiekującej się noworodkiem.
  • Zapewnienie bezpieczeństwa personelowi. W tym panelu najczęściej przewijał się temat związany z ochroną przed dymami chirurgicznymi oraz pracą z ramieniem C czy laserem. Prelegenci podkreślali konieczność stosowania środków ochrony osobistej, podkreślali znaczenie doboru właściwych parametrów, tak, by przy możliwie najniższych osiągnąć zamierzony efekt. Hałas w salach operacyjnych to kolejny czynnik szkodliwy, nad którym można zapanować na przykład ustawiając parametry głośności alarmu na niższym poziomie, albo ograniczyć do alarmu świetlnego. Zwracanie uwagi przy wyborze sprzętu na poziom hałasu, jaki emituje dane urządzenie i wybór urządzenia cichszego. Cele i zadania standardów pielęgniarskiej praktyki klinicznej w dziedzinie pielęgniarstwa operacyjnego to temat jedynej polskiej prezentacji. Podkreślona została informacyjna rola standardów, ich znaczenie do zrozumienia odrębności w opiece pielęgniarek i położnych operacyjnych.
  • Zagadnienia związane z organizacją pracy w bloku operacyjnym tutaj najbardziej porywającym był wystąpienie Amerykanina, który w sposób wyjątkowo barwny opisał różnicę między menedżerem a liderem. Pozycja menedżera przedstawiona została w sposób statyczny, do jego głównych zadań należy wytycznie głównego zarysu działań w firmie. Pozycja lidera natomiast jest bardzo dynamiczna: to ciągły rozwój, to chęć dzielenia się wiedzą, zaś o jego ugruntowanej pozycji świadczy rozpoznawalność w danym środowisku
  • Wojna w bloku operacyjnym, czyli praca pielęgniarek operacyjnych w zapalnych punktach świata. Kandahar – jeden z bardziej zapalnych punktów świata. To właśnie w bazie wojskowej o powierzchni 10x10 km, w której było 25 tysięcy żołnierzy i 5000 cywilów pracował nasz kolega z Holandii – Henk Folkertsma.W armii holenderskiej pracują pielęgniarki operacyjne, które uprzednio przeszły 6 tygodniowy wojskowy kurs szkoleniowy a następnie roczne podstawowe szkolenie. W tym medycznym centrum znajdującym się w Kandaharze była rozwinięta nie tylko pierwsza pomoc, ale również diagnostyka (CT i MRI). Prezentacja zrobiła ogromne wrażenie na słuchaczach. Pełna była zdjęć obrazujących codzienną pracę obfitującą w kontakt z pacjentami poszkodowanymi w wybuchach min.

W przerwach kawowych na stoiskach firm można było zobaczyć różne ciekawe urządzenia. Przykładem może być mata będąca jednocześnie elektrodą bierną czy urządzenie do robienia "chrupek lodowych" dających łatwo się układać.
Kongres należał do wyjątkowo udanych. Następny będzie w Hadze w 2019 roku. W tym roku grupa polska była nieliczna. Warto dzielić się swoją wiedzą i umiejętnościami, zdobytym doświadczeniem i przygotować prezentację ustną lub plakat. Mam nadzieję, że w Hadze Polska będzie reprezentowana dużo liczniej.

Joanna Borzęcka – prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Instrumentariuszek

galeria